Club Franse Motoren

Ieder najaar organiseert de Club Franse Motoren een weekend voor leden en andere belangstellenden. Ieder jaar is er ook een andere organisator. Dat betekent dat elk jaar in een andere streek van het land de rit wordt georganiseerd. De groep deelnemers is gelukkig niet zó groot dat het onoverzichtelijk wordt. Dat zorgt ervoor dat het voor de (vaak wat onervaren) organisator goed is te doen.

Het weekend start met het samenkomen op een camping. Dat is dan ook meestal het startpunt van de rit op zaterdag.
Zaterdagmorgen komen nog een heel stel rijders vroeg aan, een lang weekend hebben die er niet voor over. Na de zaterdagrit is er een gezamenlijk eten en vertrekt een stel weer naar huis. Anderen weten van geen ophouden en brengen de zaterdagavond ook weer in gezamenlijkheid door. De rit op zondagmorgen sluit het weekend af.

Bij elk onderdeel geldt: het mag maar niets moet! Kinderen en partners nemen vaak deel aan het weekend en volgen een deel van de rit. Soms wordt er ook iets anders gedaan om de tijd tijdens de rit door te brengen.

De Jaarritten (later Kampeerweekend) zijn achtereenvolgens gehouden te:

1. 1994 Notter, gem. Wierden (Gerrit Pyffers); 1e oproep voor een rit in Peu de Tout nr. 9, juli 1993
   "We worden uitgewuifd door de burgemeester van onze motorvriendelijke startge­meente Wierden. Na afloop zal iedere deelnemer een oorkonde krijgen. Franse ere-gasten zullen bij het spekta­kel aanwe­zig zijn, misschien zelfs met een prachtige motor. Zij zullen ook de "mooiste motor" kiezen, uiteraard met een beker."
   
   

2. 1995 Putten (familie Dorland); 13 mei Spakenburg, voor buitenverblijf "De Vanenburg" fotosessie
   "Terug in Putten kwamen de spannende verhalen. De verkiezing van de mooiste motor kwam op naam van Ben Giffard, toen nog geen lid. Ben was meegekomen met Ted Swaalf, beiden woonachtig in Haarlem. Ben had de groezeligste motor van allen. De echte kenners schijnen dan te zeggen dat het ding in originele staat is. Nu moet ik zeggen dat de 250 cc tweetakt Magnat Debon uit 1928 bij nadere bestudering zijn prijs ook meer dan waard was. Drie anekdotes moeten toch niet onvermeld blijven over het duo uit Haarlem: Ted vroeg of iedereen even de andere kant op wilde kijken, toen de ongerestaureerde motor van Ben uit de auto werd gehaald. De motor heeft wel een prijs verdiend, maar is als eerste uitgevallen. Tenslotte bleek dat Ted, hoewel aan hem de welvaart niet geheel ongemerkt voorbij is gegaan, plaats nam op de één na kleinste motor van alle deelnemers."
   
   
3. 1996 Bemmel (Ans en Peter Vink) 11 mei, rivierengebied, wind, zon en dijken



4. 1997 Wilp-Achterhoek (familie Jonkman); zuid Veluwe elektriciteitsmuseum Hoenderloo, rivierengebied Ijssel



5. 1998 Baak (Henk Peters); Bronckhorst, ongelofelijk slecht weer, het enige droge moment was tijdens de stop in de "Pannenkoekenboot"



6. 1999 Veenendaal (familie van der Greft; molenaar en gastheer Ton Rietbergen); 18 september in "De Nieuwe Molen", bezoek aan kasteel Amerongen




7. 2000 Emmen; startpunt in Nieuw-Weerdinge (Henk Westerhof) 2 september
   
   


8. 2001 Monnickendam (Fried van Schaik en Wil Jarigsma) 8 september verzamelen hotel Katwoude
   "Na ongeveer 25 minuten kreeg mijn motor de eerste zwemles vanwege de eerste regenbui. We hebben toen ongeveer met 20 man en 4 vrouwen onder één boom staan schuilen. Na circa een kwartier zijn we verder gereden richting Spoorweg museum- restauratiewerkplaats Stoomtram club te Hoorn. Ook op deze tak van de techniek raak ik niet uitgekeken. Wat een geduld heb je nodig, als je zo’n onderstel van een rijtuig ziet, totaal doorgerot, maar volgens de man die ons rondleidde, toch ooit goed zou komen. . .
   Op een gegeven moment kwamen we bij een, naar schatting, 2 km lange kaars-rechte weg, een soort Bonkervaart, maar  dan voor  oude Franse motoren. Het natuurgeweld brak los, gepaard gaande met regen- en hagelbuien en windstoten. Dit was voor mij eigenlijk het einde van het ritje, want de motor begon te sputteren en stopte ermee na 5 km. Water op de collector van de vonkenpot bleek na onderzoek thuis het probleem geweest te zijn. Ik stond aan de rand van een dorp waar ik het bestaan niet van wist, had geen mobiel en wist echt niet waar ik was. Na zo’n 20 min was dan eindelijk mijn redding in aantocht, ondertussen was ik al verzopen door de regen." (Joke, Judith en Gijs)



9. 2002 Ommen (familie "6 meter" Schokker en "Route 66") 7 september , startpunt Witharen, bezoek, lunch en rondvaart in Giethoorn
   "We komen terecht op een prachtige locatie, het is waarachtig of je terugblikt in de tijd. Een oude schuur en daarvoor een 20 tal oude motoren. De kledij van de motorrijders is divers, moderne helmen en oude pakken, moderne pakken en oude helmen en Rob Kwist ziet eruit of hij zo is aankomen rijden uit de loopgraven van Verdun. Mooi zootje ongeregeld en zo is ook de start. . . 
   In Giethoorn zijn we een extra attractie voor de toeristen, hoewel niet iedereen de benzinedampen kan waarderen. Als we aan de lunch willen beginnen komen de andere twee ploegen binnen ploffen. Helaas had één rijders grote pech, z'n voorrem blokkeerde en hij heeft een lelijke schuiver gemaakt. O ja, er was nog iemand die dacht dat hij een vastloper had, gelukkig bleek het zijn poetslap te zijn die verstrikt zat in de aandrijfketting. Na de lunch en het bewonderen van elkanders motoren kiezen we het ruime sop. Volgens de schipper is Giethoorn een arm dorp, alle beroepen die er worden uitgeoefend leveren te weinig op om van te leven. Palingvangst niet genoeg om van te leven, toerisme niet genoeg om van te leven, bootverhuur niet genoeg om van te leven, gek wordt je van die kerel!
   Een jury van 3 dames kiezen de mooiste motor, dit jaar is Henk Westerhof aan de beurt om de prachtige trofee (slik) in ontvangst te nemen. De BBQ is van superieure kwaliteit en zo is ook de sfeer. John Schokker en z'n 'Route 66' van ons krijgen jullie er een puntje bij vanwege de goede organisatie, dus voortaan 'Route 67'. (Arjan)"
   
   
   
10. 2003 Heerlen (john van de Warenburg) 20 september; Zuid-Limbrugse land, stuk(je) België, drielandenpunt en Mijnmuseum
    "Statement: welkom in de wereld van de communicatie oftewel follow-up is driving the wrong way oftewel de intelligentie van de noordelijke CFM-er oftewel it was warm and beautiful.
    Tijdens de rit werd je aangewezen om op een afslag te blijven wachten totdat de oranje hesjes van de achterrijders bij je waren. Er zijn mensen die zo kleurenblind waren, dat ze van de eerste de beste passerende motorrijder al vonden dat het hesje oranje was en pompt weer verder reden. Resultaat was dat de rest gewoon de figuurlijke mist in rijdt. Hierdoor werden de rijtijden zo uitgerekt dat we net voor sluitingstijd bij het museum aankwamen voor een bezichtiging aan de buitenzijde. Het bezoek moest dus afgezegd worden.
    Toch bleef het een schitterende rit. Ton Rietbergen op zijn ‘Michiel’ die meestal door allerlei malheuren op een rustpunt aankwam als we net weer wilden vertrekken. Toch was die grote grijns op zijn gezicht niet weg te vegen en was hij apetrots dat hij de rit helemaal heeft uitgereden. En wie was er nu weer te vroeg van het kruispunt vertrokken? Discussie alom! O ja: Een aanwijzer staat uitgebreid naar links te wijzen, maar de motorpiloot rijdt met een stalen gezicht rechtdoor, de aanwijzer er achteraan. De rest van de rijders?!
    Verder: voor de meeste deelnemers een onbekende René Gillet waarvan het een genot was hem langs te horen snorren. 
    " (Ton)
    
    
    
11. 2004 Garderen (Ton Dorland) 4 september; rit over 120 km door het "echte Groene Hart"  van Nederland
    Supermooi najaarsweer, het hele weekend trouwens, een prachtige ruime camping, bezoek aan een museumboerderij, prima organisatie. De rit ging over de Veluwe en de open gebieden in de buurt van het Veluwemeer.




12. 2005 Hengelo (Gld) 27/28 augustus; i.s.m. Hamove (Cor Seesing) 27 augustus
    "Enkele impressies door de ogen van een partner: er kwamen prachtige dingen voorbij rijden, zelfs een motor met rieten zij-span. Een soort ouderwetse tuinstoel waar je gewoon op zat en die op een zij-span gemonteerd was. Echter geheel origineel.
    De pauze was gepland bij een stoom-aangedreven houtzagerij. Iedereen kon een kop koffie of thee met een plak krentewegge halen en de houtzagerij bekijken.
    Na de pauze werd de rit vervolgd tot onze motor er plotsklaps mee ophield. Jan kwam vrij snel tot de ontdekking dat een van de draden van de bobine (heb ik niet van mezelf hoor) afgebroken was. De nagelknipper in mijn make-uptasje bracht uitkomst en werd als striptang gebruikt waarna wij onze weg konden vervolgen." (Hilde)
    
    
13. 2006 Hengelo (Gld) 26/27 aug. i.s.m. Hamove (Cor Seesing) 26 augustus



14. 2007 Tiel (Wil Streep) 8 september
    "Waarom heeft Jo een brandblusser meegenomen in de bezemwagen? “Ik heb een goed vertrouwen in de brandbaarheid van de machines”.
    De Automoto van Ad startte niet. De deskundige blik en enkele ferme trappen op de kickstarter, gevolgd door even zovele jagersschoten mochten het machien niet behagen om deel te nemen aan de rit. Apparaat in de hoek gezet en Robert nam de gestrande reiziger vanaf de start mee.De Styl’Son JAP 500 kopklepper van Henk is imposant. Henk is niet zo zuiver op de graad als het gaat om originaliteit. De klep-smering van het blok is daar een mooi voorbeeld van. Een wirwar van buisjes, een uitwendig oliefilter, het kraantje voor de pomp en beluchting van de olietoevoer middels een luchtsproeiertje onder het zadel maken het een originele motor.
    Aan het einde was Wim Janssen zoek. Op zijn Berini kon hij de groep even niet volgen en kon zodoende een stukje van de route over de provinciale weg niet meerijden. Met een omweg kwam hij in het Tielse corso terecht, probeerde een glimp op te vangen en is na wat praal vertrokken uit de drukte.
    Ben en Corrie kwamen met de dikste machine. Wat een onwijs ding. Een tweecilinder Terrot, alles zwart bling bling (zo schijnt dat tegenwoordig te heten) Voor het definitieve vertrek per busje stopte Ben nog even ferm voor een kerende lijndienstbus. Geen uitwendige schade aan de auto maar de spanbanden braken en de machine rolde door de cabine en bleef hangen achter een metalen balkje. Snel terug naar huis om de afgebroken koplampsteun te repareren, de verkruimelde ruit van de dubbelcabine eruit te bezemen, de waakhond en Corrie inladen en alsnog op tijd aanwezig voor de start.
    Peter en Ans hadden een entre deux.. Met een pirouette maakte Peter een diepe kniebuiging. Deuk in de koplamp, voetsteun dient opnieuw bevestigd te worden. Het blijft toch een snelheidssport waarin een fractie van een seconde . . ."
    
    
    
15. 2008 Kaatsheuvel (Jan Koolen en Mart Heikant) 6 september, koffiestop Biest-Houtakker "La Vieille France" - antiek/curiosa.
    "De zondag na de Jaarrit begonnen een veertigtal motorrijders, waaronder een twintig tal fanatieke Belgische motorrijders, de 80 kilometer lange tocht naar Andel om vervolgens via een bezoek aan Dongen-Vaart terug te rijden naar Kaatsheuvel. In Dongen-Vaart werd een koffiestop gehouden bij de "Oldtimer Vrienden Club" die hun jaarlijkse feestje hadden."



16. 2009 Amerongen (Arjan Griffioen) vistrap Eiland van Maurik, rivierenland, Veluwe ten N van de Rijn 
    "De vooruitzichten konden niet slechter. Ik had ‘s morgens voor de Jaarrit in mijn regenmetertje 35 mm water opgevangen. Dat is 35 liter van iedere vierkante meter van mijn tuin. Je kunt je afvragen waar al dat water blijft trouwens!
    Voor de grote schare deelnemers met een Terrot, Styl’son, Peugeot, Monet & Goyon en andere Franse pareltjes geen grappig vooruitzicht. Ik zag al vochtige ontstekingen, volgelopen koplampen en verzopen rijders gebogen over hun motor langs de kant van de weg staan wachten. Een bezweet voorhoofd na vele mislukte startpogingen met de kickstarter. Een duwende helper. Met zoveel water misschien toch de route maar inkorten? Geen onnodig risico nemen!
    Bij vertrek scheen de zon en die is die dag niet meer verdwenen. De route bevatte weinig drempels, veel slingerwegen zonder afslagen. Er kon hele stukken lekker doorgetuft worden. Uiteindelijk kwamen we bij de vistrap op het eiland van Maurik. Arjan Griffioen legde kort uit in welke bijzondere omgeving we verbleven (landschappelijk gezien). En hij kan ’t weten: vanuit zijn werk weet hij veel van natuur- en landschapselementen. Na dit bezoek, ik heb geen visje gezien, vervolgde de  tocht langs de rivier met aan de linkerzijde Rhenen trots tegen de heuvel liggend met de Hollandse wolkenlucht erboven Het tweede hoogtepunt."